انرژی تاریک

آیا انرژی تاریک بر جهت زمان تاثیرگذار است؟

برای مدت هزاران سال، گذشت زمان انسان را متعجب و متحیر کرده است و با اینکه درک ما از جهان تدریجا عمیق و عمیق‌تر شده، اما هنوز ماهیت واقعی زمان از ما می‌گریزد. تلاش اخیر برای اینکه تا حدی موضوع روشن شود حاوی دیدگاهی جسورانه است: انرژی تاریک کمک می‌کند که زمان به سمت جلو رانده شود.

این فرضیه توسط آرمن الله وردیان و واهه گورزادیان از موسسه فیزیک ایروان در ارمنستان مطرح شده است. آنها در مقاله‌ای که به تازگی در مجله  Physical Review Eمنتشر شده اظهار داشته‌اند که وقتی انرژی تاریک، که عامل انبساط شتاب‌دار جهان است، غالب می‌شود، به جلو راندن زمان کمک می‌کند.

تنظیم نظریِ (فرضیه) آنها ساده است. آنها سناریویی را بررسی کرده‌اند که اگر زمان به ناچار به جلو نرود، چه اتّفاقی در حین عبور یک جرم نسبتاً کوچک، مثل یک سیاره، از میدان گرانشی یک جرم بزرگتر، همانند یک ستاره، رخ خواهد داد؟ این سیستمِ کوچک با انرژی معلومی شروع به کار می‌کند و از قوانین فیزیک نیوتنی تبعیت می‌کند؛ اگر چه پیچ و تابی هم بر می‌دارد تا بتواند انرژی تاریک را معرفی کند. آنها دریافتند که اگر این همکاری موفق باشد (آنطور که در جهان ما هست)، سیستم به‌طور ناگهانی به سمتِ یک جهت زمانی میل می‌کند.

با اینکه این بخش از تحقیق قطعاً جالب توجه است اما خود این پژوهشگران اعتراف کردند که شواهد قطعی از ارتباط علیتی بین زمان و انرژی تاریک وجود ندارد. تا قبل از آگاهی از اثر انرژی تاریک، سیستم بی‌زمان بود اما می‌دانیم که این متناسب با وضعیت جهان ما نیست.

انرژی تاریک هنوز به اندازه زمانی که ۲۰ سال پیش تازه کشف شده بود مرموز باقی مانده است. اگر چه احتمالات متعددی در رابطه با ماهیت انرژی تاریک وجود دارد، اما ساده‌ترین راه حل با انرژی تاریک به عنوان یک ثابت کیهانی مرتبط با انرژیِ فضای خالی برخورد می‌کند.

نوسانات انرژی در خلاء اتفاق می‌افتند (برای مثال به اثر کازیمیر رجوع کنید)، بنابراین ایده ثابت کیهانی عجیب و نامأنوس نیست، اما زمانی که مسأله انرژی تاریک را از نقطه نظر مکانیک کوانتومی بررسی می‌کنیم ناهمخوانی‌هایی پیش می‌آید. انرژی خلاء باید خیلی بزرگتر از فشاری باشد که کهکشان را مجزّا نگه می‌دارد.

بنابراین ما می‌توانیم اثر انرژی تاریک را ببینیم، اما نمی‌دانیم دقیقاً چه چیزی باعثِ آن می‌شود، و در این رابطه انرژی تاریک بسیار با زمان قرین است. ما معتقدیم که زمان مربوط به آنتروپیِ جهان است. آنتروپی، اندازه اختلال در یک سیستم، همواره رو به افزایش است و این کار را هم جهت با زمان انجام می‌دهد.

این پژوهش نکته جالبی را نشان می‌دهد. انرژی تاریک ذاتاً با فضا – زمان در مقیاس کیهانی اتصال دارد، بنابراین می‌بایست از طریق پژوهش و بررسی متوجه شویم که انرژی تاریک چگونه ممکن است همه چیز را، حتی اینجا در یک آزمایشگاه تحت تاثیر قرار دهد.

منبع: iflscience.com




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یازده + 12 =